Rate this post

Wydaje się oczywiste: anoreksja kończy się kiedy zaczynasz jeść, a w momencie odzyskania stabilnej wagi choroba jest pokonana. Jeśli tak, to dlaczego około 20% chorych podejmuje próby samobójcze, a 25% cierpi przewlekle przez całe swoje życie?

Jak anoreksja wyniszcza organizm?

Anoreksja ma wiele skutków ubocznych, z których część odczułam – i wciąż odczuwam – na sobie. Choroba wyniszcza organizm powoli i niepostrzeżenie. Wielu zmian i szkód nie widać od razu, pojawiają się dopiero z czasem lub zostają z Tobą nawet po wyjściu z choroby. Zwykle najpierw zaczyna towarzyszyć Ci zimno, które nie odstępuje nigdy. Najgorzej jest w nocy, kiedy żadne okrycia nie dają już ciepła. Na Twoim ciele pojawi się meszek, nazywany lanugo, który ma zapobiec wyziębieniu organizmu. Problemy z przepływem krwi mogą spowodować, że Twoje palce u stóp i dłoni będą sine.

Coraz trudniej jest się też skupić i zapamiętać cokolwiek, dlatego rzeczy, które kiedyś lubiłaś robić, z których czerpałaś radość, mogą przestać Ci ją dawać. Kiedy byłam chora przestałam nawet słuchać muzyki, nie potrafiłam już określić, jakie zespoły czy gatunki lubię. Było tak, jakby ktoś – lub coś – wymazało cały środek mnie.

Kiedy pojawia się anoreksja…

Razem z zimnem i niemożliwością skupienia rozpoczynają się problemy z menstruacją. Dlaczego anorektyczki nie mają okresu? Do jego utraty dochodzi z powodu głodzenia, spadku masy ciała, nadmiernych ćwiczeń czy niedoczynności tarczycy. Obniżenie zawartości tłuszczu w organizmie zatrzymuje ten proces, tak aby nie tylko nie wydatkować na niego energii, ale także ochronić ciało przed zajściem w ciążę, które dla matki i dziecka mogłoby zakończyć się śmiercią. Poza fizycznymi konsekwencjami utrzymywania się takiego stanu (jak np. zwiększonym niebezpieczeństwem zachorowania na osteoporozę) chorej towarzyszą też trudności emocjonalne, depresja. Zatrzymanie dojrzewania lub cyklu menstruacyjnego może rzutować na poczuciu kobiecości. To stan zawieszenia, w którym nie czułam się do końca kobietą, nie byłam też już dzieckiem. Kim więc byłam? Jak miałam odzyskać swoją kobiecość i kto definiuje, czym ona jest?

Skutki po dłuższym czasie anoreksji

Długotrwała anoreksja oraz związane z tym obciążenie dla organizmu przekładają się na szereg poważnych powikłań. Wśród schorzeń, na które cierpią osoby chore na zaburzenia odżywiania możemy wymienić:

-Niewydolność mięśnia sercowego

-Osłabienie i rozpad mięśni szkieletowych

-Zawroty głowy i niedociśnienie związane ze zmianą pozycji ciała z leżącej na stojącą

-Wzdęcia i zaparcia

-Niewydolność nerek

-Osteoporoza

-Zaburzenia wzrostu

To tylko niektóre z wielu groźnych skutków anoreksji. Specjalistyczny artykuł na ten temat znajdziesz tutaj.

Skutki anoreksji po latach

W trakcie swojej choroby udało mi się uniknąć wielu, bardzo poważnych powikłań związanych z anoreksją. Nigdy nie przechodziłam przez problemy z sercem czy nerkami. Po latach wciąż jednak odczuwam skutki choroby. Z pewnością po anoreksji zostało mi zimno i problemy z cyrkulacją krwi. Poziom witamin i minerałów ustabilizowała normalna, zdrowa dieta. Mój układ trawienny czasami daje mi się we znaki; zdarzają się wzdęcia i inne problemy tej natury. Największe skutki są dwa: jeden znajduje się na zewnątrz, a drugi w środku. To, co widać, to zmiany na ciele – rozstępy, cellulit, rozciągnięta skóra. Oczywiście, istnieją preparaty czy zabiegi kosmetyczne, które niemalże całkowicie usuwają te skutki anoreksji. Tym, co trudniej jest usunąć, to wspomnienia, emocje towarzyszące myślom o chorobie. Z czasem pojawia się ich jednak coraz mniej, wiele szczegółów się zaciera. Pamięta się powód podjęcia tej walki ze śmiercią, wsparcie bliskich, pierwsze sukcesy w leczeniu.

Maria Pruszyńska