5 (100%) 1 vote

Kiedy miałam 16 lat nie zastanawiałam się, gdzie szukać pomocy. Wtedy nie zdawałam sobie nawet sprawy ze swojej choroby. Anoreksja? Nie mam z tym nic wspólnego. Żyłam przekonana, że wszystko jest ok, że mam kontrolę i panuję nad sytuacją. Zatroskane spojrzenia innych? Pytania czy wszystko u mnie w porządku? Nie wiedzą, o czym mówią, przecież ja najlepiej wiem, że daję radę. Czy na pewno? Czy Ty także zastanawiasz się, gdzie szukać pomocy?

Rozpoznanie anoreksji – do jakiego lekarza się zwrócić?

Kiedy zdecydowałam się powiedzieć komukolwiek, że chyba coś jest nie do końca w porządku, nie przyznawałam się przed sobą, że jestem chora. Także podczas wizyty u lekarza rodzinnego – który od razu zdiagnozował u mnie zaburzenia odżywiania – łzy nie były oznaką uzmysłowienia sobie choroby, a zaprzeczeniem jej istnienia. Dopiero kilka miesięcy później, w trakcie terapii, potrafiłam przyznać przed sobą, że naprawdę mam anoreksję, z której świadomie chcę się wyleczyć. Jakie kroki zaprowadziły mnie do tego?

  1. Diagnoza lekarza pierwszego kontaktu, który następnie skierował mnie do psychiatry.
  2. Wizyta w szpitalu, na oddziale ogólnym, gdzie po serii badań i rozmów z lekarzami wykluczono somatyczne powody mojego stanu.
  3. Spotkanie z psychiatrą, która po przeprowadzeniu wywiadu potwierdziła poprzednie diagnozy i zaleciła cykliczne spotkania.
  4. Podjęcie terapii, która miała pomóc mi wyjść z zaburzeń.

Nie u każdej osoby droga ta wyglądać będzie tak samo. Najtrudniejszy był pierwszy krok – powiedzenie bliskim, że mam problem z  jedzeniem, którego nie rozumiem i który naprawa mnie lękiem. Oznaczało to, nawet jeśli tylko częściowe, przyznanie przed sobą, że nie dam sobie rady sama, że wszystko wymyka się spod mojej kontroli. A taka świadomość dla osoby chorej na anoreksję jest nie do zniesienia. Bez wsparcia bliskich w tym okresie nie poradziłabym sobie z przytłaczającą rzeczywistością. Szczególnie, że o pomoc instytucji było bardzo trudno.

 

Leczenie anoreksji w domu

Wyszłam ze szpitala z zaleceniem leczenia w domu. Nie przyjęto mnie na oddział specjalistyczny. Dlaczego? Nie byłam wystarczająco chora. Zbyt mała liczba miejsc dla osób z zaburzeniami odżywiania w przystosowanych do tego placówkach sprawia, że wiele dziewczyn słyszy, to co ja lub odsyłane są do domu z zaleceniem przytycia, bo w obecnym stanie nie rokują na wyleczenie. Takie rozwiązanie było jednocześnie dobre – nie musiałam przerywać nauki – oraz złe – terapia jest kosztowna i, na początku, obciążająca psychicznie. Patrząc z perspektywy czasu i słuchając historii kobiet, które leczyły się na różnych oddziałach, cieszę się z zalecenia, z jakim wyszłam ze szpitala. Gdyby nie wsparcie moich rodziców nie mogłabym jednak pozwolić sobie na leczenie terapeutyczne płatne w 100%.

 

Anoreksja – gdzie szukać pomocy?

Zanim odważyłam się iść do jakiegokolwiek lekarza musiałam zdobyć się na odwagę i powiedzieć o swoim problemie bliskim. Byłam w stanie podzielić się moim lękiem tylko z dwoma osobami: mamą i przyjaciółką. Jeśli czujesz, że nadszedł moment, w którym chcesz o tym porozmawiać, uwierz, że są osoby, które wysłuchają Twojej historii, zrozumieją. Twoi bliscy i przyjaciele pragną Twojego zdrowia, wierzą w Twoją siłę. Powiedzenie tej pierwszej, zaufanej osobie sprawi, że poszukanie specjalistycznej pomocy będzie trochę łatwiejsze. Lekarz pierwszego kontaktu skieruje Cię do poradni zdrowia psychicznego lub zleci wykonanie badań (np. serca, które u osób z zaburzeniami odżywiania jest bardzo obciążone). Terapię przeprowadzać będzie psycholog lub psychoterapeuta. Ważne, aby osoba ta specjalizowała się w leczeniu zaburzeń odżywiania. Pomocna może być także konsultacja u psychodietetyka, który dopasuje Ci plan żywienia. Ten wpis pomoże Ci odpowiedzieć na pytanie, kiedy pojawia się anoreksja i jak poznać, że ma się problem z jedzeniem.

 

Gdzie szukać pomocy w Krakowie?

  1. Katedra Psychoterapii CM UJ, ul. Lenartowicza 14, tel. 12 633 72 16
  2. Krakowski Instytut Psychoterapii, ul. Długa 42, tel. +48 12 632 11 88
  3. Krakowskie Centrum Zdrowia Psychicznego PSYCHE-MED, ul. Rusznikarska 17, tel. 12 632 20 90
  4. Klinika Krakowska /poradnia dla dzieci i młodzieży/, ul. Zachodnia 5/12a, tel. 12 267 62 60
  5. Klinika Psychiatrii CM UJ, ul. Kopernika 21a, tel. 12 424 87 00
  6. Szpital im. św Ludwika w Krakowie, ul. Strzelecka 2, tel. 12 619 86 15
  7. Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna nr 1, ul. Chmielowskiego 1, tel. 12 430 50 52
  8. Ośrodek Interwencji Kryzysowej, ul. Radziwiłłowska 8b, tel. 12 421 92 82
  9. Poradnia Psychiatrii Dzieci I Młodzieży, ul. Śniadeckich 3, tel. (012)424 87 43

Maria Pruszyńska